Sluis
Wat je al niet meemaakt als stadsdichter. Ik vind mezelf terug achter een stuk papier met alle mogelijke associaties bij een sluis. Die van de Waarbeek om precies te zijn. Die twee elkaar aankijkende torens blijken de inspiratiebron. ‘Baarmoederlijk behoedzaam’ openen zij de sluiskolk voor een ‘aanglijdend schip’. Nooit bedacht…
Re-creatie
Wat hier werd aangericht de stad
verwoest voorbij al zeventig jaar
wij zien het weer ja ook nu weer
onze beeldschermen gloeien van
de oranje vuurballen vallend puin
de rook het geschreeuw die ogen
ontreddering de mensendood
Waterloop
Van een rabbi uit Nazareth – een enkele keer
zo wordt verhaald – placht hij over water te lopen
zijn leerlingen schreeuwden van schrik ‘o lieve heer’
ze meenden – begrijpelijk – het zou zijn gaan spoken
De noot
Als een inktvlek tussen vijf dunne lijntjes
wachtend tot er een oog op valt
een stemband zich spant
een lip om een riet
op een mondstuk misschien
een snaar wordt aangeraakt
Naar school
De slierten scholieren door de straten
hun eastpaks zo losjes mogelijk op
de fiets liever bungelend op de rug
beladen de zomer achterlaten
Bij MH17
Meisje
Aan de kant van de weg
zo’n kind een jaar of acht
tien misschien zij wil naar
de overkant ergens
Vers en Foto
De dichter en de fotograaf zij beiden
zoeken zoomen en kadreren
om wat zich voordoet chaosgroot
een lijn beweging te taxeren
en duiding aan te snijden
Sluit-post Sander
zijn sporttas dubbel over ‘t stuur
zes zeven maten moeten in de muur
hij zweeft en tikt de bal over de lat