ZOUT

ZOUT

ZOUT

Op een dag en na miljoenen jaren van verduurde
druk raakte het zout bevangen door de diepere

gronden van het bestaan, een gebalsemde rivier,
zo verborgen onder het Twentse maaiveld: kristal

dat zich liet meevoeren in een achtbaan vol water
en talloze avonturen later, te veel om hier te duiden,

vond het zichzelf terug op een hoog gedolven berg
bij de Boortorenweg, met uitzicht op het zwerk, maar

God noch ionen daar te bekennen,- een besef waarin
het witte goud afgevoerd, uitgestrooid als zilte sneeuw.

 

John Heymans
Stadsdichter 2012 -2014

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.