FIETSENSTALLING

Geen pad zo ongedwongen om te komen
tot het begin van een gedicht als gezeten

op de fiets. Gestaag bewegen we ons voort
in een buurt die welwillend niet te veel van

onze aandacht vraagt, de langzame snelweg
langs het spoor, we laten onze geest maar

gaan, vrij naar de natuur, werktuiglijk aldus
bezijden het station beland, ons rijwiel gestald

bij een metafoor: al die brikken, een zee waarin
een kinderzitje drijft,- het begin van een gedicht.

J. Heymans
Stadsdichter Hengelo
2012 – 2014

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.